Τα σωματεία των καθαριστριών και οι επιτροπές αγώνα που συσπειρώνονται στις γραμμές του ΠΑΜΕ, σας καλούν να πάρετε μαζικά μέρος στην Πανελλαδική 48ωρη απεργία στις 22-23 Μάη, βάζοντας στο επίκεντρο τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει συνολικά ο κλάδος, με αιχμή το αίτημα για σταθερή και μόνιμη εργασία, τον τερματισμό της ομηρίας. Να δοθεί απεργιακή απάντηση σε κάθε σχολείο, πόλη, περιφέρεια!
Δεν αρκούν πλέον οι καθιερωμένες ετήσιες κινητοποιήσεις-τουφεκιές στον αέρα! Είναι ανάγκη να πάρουν την πρωτοβουλία οι εργαζόμενοι που βρίσκονται κάθε μέρα ανάμεσα σε κουβάδες και σφουγγαρίστρες, που μόνοι τους και μέσα σε δύσκολες συνθήκες εντατικοποίησης της εργασίας και απληρωσιάς, φροντίζουν για την υγιεινή των παιδιών μας, για την καθαριότητα των σχολείων, των αιθουσών, των εργαστηρίων.
Γι’ αυτούς τους εργαζόμενους, που δουλεύουν καθημερινά με αυταπάρνηση και αθόρυβα σε ένα από τους πλέον ευαίσθητους τομείς και οι μαθητές τους ξέρουν με τα μικρά τους ονόματα, όλες οι κυβερνήσεις ανεξαιρέτως τους κρατούν για χρόνια σε συνθήκες ομηρίας.
Οι συμβάσεις έργου και για αυτή τη χρονιά, λήγουν τον προσεχή Ιούνη. Αμέσως μετά τη λήξη του σχολικού έτους και για πολλοστή φορά οι εργαζόμενοι βρίσκονται στον αέρα, στο άγχος, στην ανασφάλεια. Πέρα από αοριστίες και αερολογίες, το πιο προωθημένο που έχουν ακούσει οι εργαζόμενοι ως υπόσχεση από κυβερνητικά χείλη, είναι η εξέταση της δυνατότητας, να υπογραφούν συμβάσεις δίχρονης διάρκειας. Καμία δέσμευση δεν υπάρχει για τις απαράδεκτες και συνεχείς καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών, για το ύψος τους, για τη στέρηση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων.
Οι παραπάνω κυβερνητικές προτάσεις που δειλά-δειλά συζητούνται, μεγαλώνουν απλά και μόνο τη διάρκεια ομηρίας. Τέτοιες προτάσεις έχουν γίνει από την πλειοψηφία της Διοίκησης της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ), που μέσα από απεργιακές κινητοποιήσεις της βιτρίνας και περιοδειών ανά την Ελλάδα μόνο και μόνο για να μαζέψουν κουκιά από εργαζόμενους που ψάχνουν λύτρωση στο καθημερινό Γολγοθά τους, υπονομεύουν και πυρπολούν το πάγιο αίτημα για μόνιμη και σταθερή εργασία, βαδίζοντας πλάι στα χνάρια των κυβέρνησης, στην κατεύθυνση ανακύκλωσης της ανεργίας.
Δεν έχουμε ανάγκη από τέτοιες συνδικαλιστικές ηγεσίες! Οι εργαζόμενοι πρέπει να τους απομονώσουν. Είναι οι άνθρωποι της εργοδοσίας στις γραμμές των εργαζόμενων. Προέρχονται από σωματεία-εργοδοτικά μορφώματα, έχουν συναλλαγές και άριστες σχέσεις με την εργοδοσία.