«Ήρωας» της καθημερινότητας ο μικρός Αλέξανδρος

Υπάρχουν στην καθημερινότητα μας πολλοί ήρωες, που δεν τους γνωρίζουμε, όμως θα έπρεπε να τους σεβόμαστε και να τους θαυμάζουμε. Ένας από αυτούς λοιπόν είναι και ένας μικρός μαθητής Γυμνασίου σε ένα χωριό στα Ιωάννινα που περνάει ολόκληρο «γολγοθά» καθημερινά για να φτάσει στο σχολείο του.

Ένας μαθητής από ένα μικρό χωριό του Ζαγορίου, το Φλαμπουράρι, σηκώνεται κάθε μέρα στις 6.30 το πρωί για να κάνει μία διαδρομή μιάμισης ώρας περνώντας από όλα τα χωριά για να φτάσει εν τέλει στο Γυμνάσιο που βρίσκεται στη Χρυσοβίτσα. Παρά τις δυσκολίες, ο μικρός αποφάσισε για το μέλλον του, ότι θέλει και ο ίδιος -διαβάζοντας- να γίνει δάσκαλος σε ένα απομακρυσμένο σχολείο. Ο 14χρονος Αλέξανδρος Βλαχιώτης, μαθητής της τρίτης γυμνασίου είναι το μικρότερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας του, τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του, 25 και 22 ετών, ήταν πιο τυχερά καθώς πρόλαβαν να πάνε σε πιο κοντινά σχολεία που σταμάτησαν εδώ και χρόνια να λειτουργούν.

Η διαδρομή είναι και αρκετά δύσκολη, εκτός από χρονοβόρα, με κακοτεχνίες στο οδικό δίκτυο και απότομες στροφές που γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη όταν έχει άσχημες καιρικές συνθήκες. Ο μικρός, δήλωσε ότι: «όταν έχει κακό καιρό είναι κάπως φοβιστικά, έχει πάγο και κάποιες φορές κουνιέται το λεωφορείο στις στροφές επειδή γλιστράει. Υπάρχουν φορές που δεν έχει έρθει καθόλου λόγω του χιονιά». Το λεωφορείο που μεταφέρει τα παιδιά κάνει 5 στάσεις στα γύρω χωριά για να μαζέψει 7 διαφορετικούς μαθητές.

«Θέλω να γίνω δάσκαλος, έχουν βοηθήσει και οι νονοί μου σε αυτό. Θα έχω αντοχές πιστεύω και θέληση, θα συνεχίζω για τα πάντα γιατί θα σκέφτομαι αφού συνέχιζα τότε, μπορώ να συνεχίσω και τώρα» σημειώνει το μικρό αγόρι. Η οικογένεια του Αλέξανδρου είναι η φωνή των ανθρώπων που δίνουν ζωή σε απομακρυσμένα χωριά που θα είχαν ερημώσει χωρίς αυτούς τους κατοίκους. Οι δυσκολίες, τα όνειρα αλλά και οι φιλοδοξίες του νεαρού θα έπρεπε να δίνουν κίνητρο και όρεξη σε όλους εμάς για ζωή.