“Ανώνυμος Ιππότης”

Το Μητροπλητικό Μουσείο της Νέας Υόρκης έκρυβε έναν μεγάλο θησαυρό στην αποθήκη. Ο ανεκτίμητος θησαυρός αποτελεί μεγάλο κομμάτι στην ιστορία της ισπανικής τέχνης. Ο “Ανώνυμος Ιππότης” σύμφωνα με εκτιμήσεις ανήκει στον Ντιέγο Βελάθκεθ.

Ο Ντιέγκο ένας από τους σημαντικότερους Ισπανούς ζωγράφους της περιόδου του μπαρόκ. Επίσης ήταν και καλλιτέχνης στην αυλή του βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππου Δ´. Ο Επικεφαλής και συντηρητής του τμήματος ισπανικής ζωγραφικής έως το 1700 του Μουσείου, ο Χαβιέρ Πορτούς δήλωσε πως ο πίνακας αποτελεί προσωπογραφία του Χουάν ντε Κόρδοβα, εμπορικού απεσταλμένου του βασιλιά Φιλίππου Δ’ στη Ρώμη.

Ο Χουάν ντε Κόροβα βοηθούσε τον Ντιέγκο Βελάθκεθ να αγοράσουν έργα για τον βασιλιά Φίλλιπο Δ’ στη Ρώμη. Ο συντηρητής Χαβιέρ Πορτούς υποστηρίζει πως ο πίνακας δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του δεύτερου ταξιδιού του Βελάσκεθ στην Ιταλία 1649-51. Η ημερομηνία της δημιουργίας είναι σίγουρη, διότι υπάρχει παρόμοια προσωπογραφία του Χουάν Ντε Παρέχα που το 1950 ήταν σκλάβος του ζωγράφου Ντιέγκο Βελάθκεθ.

Ο “Ανώνυμος Ιππότης” φτιάχτηκε με απόλυτη ελευθερία και μικρές λεπτομέρειες. Ο ζωφράφος κατά την δημιουργία δεν τον ένοιαζε να μεγαλώσει το περίγραμα του μοντέλου. Οι πινελιές είναι υπολογισμένες και έντονοι. Η επιφάνεια του πίνακα φαίνεται σαν οι πινελιές να έχουν αναβραστεί. Η κίνηση στις πινελιές φαίνεται πως δεν είναι συντονισμένες μεταξύ τους, όμως εάν κάποιος κάνει δύο βήματα πιο μακριά από τον πίνακα βλέπει πως είναι εναρμονισμένος. Ο Χαβιέρ Πορτούς, δηλώνει πως ο πίνακας είναι ένα τέλειο παράδειγμα ζωγραφικής του Ντιέγκο Βελάθκεθ.

Η φυσικότητα που βγάζει το πορτρέτο του Χουάν ντε Κόροβα, εκφράζει τέλεια το πνεύμα Αντιμεταρρύθμισης που βρισκόταν ο Ντιέγκο Βελάθκεθ. Οι πίνακες που έχουν στοιχεία από το πνεύμα της Αντιμεταρρύθμισης, περιέχουν αληθοφάνεια, παράστημα, αξιοπρέπεια και εγγύτητα προς το πραγματικό. Το κύριο χαρακτηριστικό αναγνώρισεις του ζωγράφου είναι η έντονη πινελιά, που μοιάζει σαν ο πίνακας να ήταν βρώμικος.

Κάθε πίνακας του Ντιέγκο Βελάθκεθ στα μέρη του σώματος όπως το στήθος, ή στο πίσω μέρος του αυχένα δεν έχουν καμία κίνηση απλώς έχουν μία βαθιά πλατή φωτεινή ζώνη. Το φόντο σε κάθε πίνακα είναι ουδέτερο, δεν υπάρχει τίποτα να “στηρίζει” την ζωγραφιά. Σύμφωνα με τον ειδικό και συντηρητή του μυσείου του Χαβιέρ Πορτούς, ο Βελάσκεθ αφήνει τα θέματά του έκτεθιμένα στο τίποτα, σαν να βρίσκονται σε σκοτεινούς χώρους. Η τεχνική αυτή γίνεται ώστε ο ζωγράφος να αφήσει εκτεθιμένα τα πρόσωπα του πίνακα στην ανθρώπινη δυναμική.

Κρίστι Μέριο