Η καρδιαγγειακή νόσος και αυτοάνοσες διαταραχές

Περίπου το 10% του πληθυσμού στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ έχουν διαγνωστεί με μία ή περισσότερες αυτοάνοσες διαταραχές, όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα, ψωρίαση, συστημική σκλήρυνση, ερυθηματώδη λύκο, διαβήτη τύπου 1 κ.α. Οι ασθενείς με κάποια αυτοάνοση διαταραχή αντιμετωπίζουν σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο για την εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρ Ναταλί Κόνραντ του Καθολικού Πανεπιστημίου της Λουβέν, οι οποίοι έκαναν ανακοίνωση στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας στη Βαρκελώνη ” βρήκαν ότι οι ασθενείς με αυτοάνοση πάθηση έχουν -ανάλογα με τη συγκεκριμένη νόσο- 1,4 έως 3,6 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου, σε σχέση με τους ανθρώπους χωρίς αυτοάνοση διαταραχή. Ο αυξημένος κίνδυνος είναι ανάλογος της αύξησης του καρδιαγγειακού κινδύνου, λόγω ύπαρξης διαβήτη τύπου 2.

Η μελέτη εκτιμά ότι ως ομάδα οι 19 αυτοάνοσες διαταραχές που μελετήθηκαν, ευθύνονται για το 6% περίπου των καρδιαγγειακών περιστατικών. Ο κίνδυνος δεν αφορά μόνο την κλασσική στεφανιαία νόσο, αλλά όλο το καρδιαγγειακό φάσμα, όπως καρδιοπάθειες λόγω λοίμωξης, φλεγμονή καρδιάς, θρομβοεμβολικές και εκφυλιστικές παθήσεις της καρδιάς κ.α. Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα αυξημένος στους ασθενείς έως 55 ετών με αυτοάνοσες παθήσεις.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ