Μία στις δύο γυναίκες έχει δεχθεί κάποιου είδους κακοποίηση

Η κατάσταση με την έμφυλη βία στην Ελλάδα έχει οξυνθεί με γογργούς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα μία στις 2 γυναίκες να έχουν πέσει θύμα βίας κάποια στιγμή στη ζωή τους. Η έμφυλη βία μπορεί να έχει πολλές μορφές, εμφανίζεται ως σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική αλλά και λεκτική.

Παρατηρείται καταρχάς ότι η ισότητα των φύλων βρίσκεται σχετικά χαμηλά στην ιεράρχηση των ζητημάτων που απασχολούν τους πολίτες σήμερα, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι δεν θεωρείται σοβαρό (87% δηλώνουν ότι είναι πολύ σοβαρό) ή ότι γενικότερα η ατζέντα των ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν είναι ψηλά στη σχετική ιεράρχηση (95% τα θεωρούν πολύ σοβαρό θέμα) και η έμφυλη βία μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτει σε αυτό το πεδίο.

Μετά την ίδρυση του #metoo αλλά και τις τοποθετήσεις διάσημων γυναικών που έχουν πέσει θύμα βίας κάποια στιγμή στον εργασιακό του χώρο, «άνοιξαν» πολλά στόματα. Κάθε γυναίκα που μέχρι τότε φοβόταν αλλά ήταν ένα βήμα πριν μιλήσει, μετά από αυτή την ενέργεια -τα κατάφερε. Και αυτός είναι κυρίως και ο λόγος που ΤΩΡΑ είναι η στιγμή που όλες οι γυναίκες βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν.

Στην ουσία, δεν άρχισαν ξαφνικά να εμφανίζονται κακοποιημένες γυναίκες αλλά αυτο το κίνημα τις βοήθησε να το πουν δυνατά, για να δώσουν δύναμη και σε άλλες γυναίκες που δέχονται κάποιου είδους βία αλλά κυρίως για να γλιτώσουν από την άσχημη κατάσταση που βιώνουν. Μία κατάσταση που μπορεί να υπάρχει είτε στο σπίτι, είτε και στον χώρο εργασίας.

Αυτή η αυξημένη ορατότητα ενδεχομένως συνδέεται και με το πλήθος όσων δηλώνουν ότι γνωρίζουν περιπτώσεις γυναικών που έχουν πέσει θύματα ενδοοικογενειακής βίας, ιδίως στον φιλικό-οικογενειακό κύκλο (32%), στη γειτονιά (24%) αλλά και στον χώρο εργασίας ή σπουδών (11%).

Τα ζητήματα διακρίσεων σε βάρος των γυναικών αφορούν κυρίως την έμφυλη βία σε κάθε μορφή της (σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική, λεκτική), που αξιολογείται ως το πιο σημαντικό θέμα -μαζί με την παρεμφερή σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών.

Η μη ισότιμη εκπροσώπηση των γυναικών σε θέσεις ευθύνης στον χώρο εργασίας κρίνεται ως σοβαρό/πολύ σοβαρό από το 93% των γυναικών, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους άνδρες ανέρχεται στο 75%. Παρόμοια απόκλιση απαντάται και θέμα της μη ισότιμης εκπροσώπησης των γυναικών στην πολιτική. Το 87% των γυναικών το θωρεί ως σημαντικό/πολύ σημαντικό, ενώ την ίδια απάντηση έδωσε μόλις το 67% των ερωτηθέντων ανδρών.

Αναφορικά με τη σεξουαλική παρενόχληση, όπως και στην περίπτωση της ενδοοικογενειακής βίας, παρατηρείται μια έντονη αντιλαμβανόμενη διάδοση, καθώς 1 στους 2 (51%) δηλώνει ότι έχει υπόψιν περιπτώσεις γυναικών που την έχουν υποστεί.

Τέλος, διερευνώντας τα όρια των συμπεριφορών που θεωρείται ότι εμπίπτουν στην έννοια της σεξουαλικής παρενόχλησης, φαίνεται ότι οι πιο άμεσες και ευθείες προσβολές,  συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη συναίνεση – πάνω από 90% και χωρίς ιδιαίτερη διαφοροποίηση μεταξύ ανδρών και γυναικών.