Στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών υπάρχει ο Ρουβίκωνας. Στη Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης υπάρχουν οι έμποροι ναρκωτικών.

Σε ανακοίνωσή τους οι φοιτητές του ΑΠΘ καταγγέλλουν τις εξωπραγματικές συνθήκες που επικρατούν στο προαύλιο της σχολής. Έμποροι ναρκωτικών που διακινούν ανενόχλητοι ουσίες και έχουν το θράσος να διαλαλούν το εμπόρευμά τους.
Η διακίνηση και η χρήση γίνονται μπροστά τα μάτια των φοιτητών και φυλάκων που όλες σχολιάζουν στην ανακοίνωση τους, μάλλον δε μπορούν να κάνουν τίποτα για να τους προστατέψουν.
Πολλές φορές έξω από τις αίθουσες που γίνονται τα μαθήματα της σχολής, οι συμμορίες συγκεντρώνονται, φωνάζουν και καβγαδίζουν.
”Είναι γνωστό ότι πέρυσι μια φοιτήτρια έπεσε θύμα βιασμού μέσα στο campus τις βραδινές ώρες. Όπως προχωρούν τα πράγματα, είναι θέμα χρόνου προτού συμβούν ανάλογα περιστατικά και υπό το φως του ηλίου, και ,ποιος ξέρει, ίσως σταδιακά οι διακινητές να πάψουν να περιορίζονται στον προαύλιο χώρο και να αρχίσουν να μπαίνουν και μέσα στα κτίρια, εφόσον δεν υπάρχει πρακτικά κανένας έλεγχος, τα τρία κτήρια της Φιλοσοφικής έχουν μόνον έναν φύλακα!”, αναφέρουν. Συνεχίζοντας, κάνουν λόγο για γκέτο μέσα στη σχόλη και πως έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση δεν θα είναι αρκετό, για να προστατευτούν, να σκύβουν απλά το κεφάλι και να προχωρούν, θα πρέπει να μην πηγαίνουν πια στα μαθήματα.
”Είμαστε φοιτητές και φοιτήτριες από τη Φιλοσοφική Σχολή που έχουμε κουραστεί από τη συνεχή υποτίμηση των σπουδών μας…” λένε και έρχεται να συμπληρώσει τις απορίες- ανησυχίες που εξέφρασε η κ.Φουντοπούλου, Πρόεδρος του τμήματος Φιλοσοφικής Παιδαγωγικής Ψυχολογίας, στην αντίστοιχη σχολή στην Αθήνα μετά τα πρόσφατα γεγονότα με τον Ρουβίκωνα. Αναρωτήθηκε αν αυτά τα περιστατικά γίνονται επειδή η σχολή έχει φιλικό περιβάλλον σε αυτές τις ιδέες, που έχουν και ένα φιλοσοφικό υπόβαθρο ή αν είναι μια συστηματική προσπάθεια υποβάθμισης των ανθρωπιστικών σπουδών.
Η ανακοίνωση συνεχίζει:
”Μέσα στη δυσμενή κατάσταση της χώρας μας και παρά τις πολλές δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει το πανεπιστήμιο για τη λειτουργία του, δεν αποτελεί δικαιολογία ή παρηγοριά να λένε ορισμένοι ότι το πανεπιστήμιο είναι απλώς εικόνα της κοινωνίας. Πιστεύουμε ότι οφείλει να παραμείνει ένα υγιές κύτταρο μέσα στην κοινωνία που θα διασφαλίζει την εκπαίδευση της νέας γενιάς. Χιλιάδες φοιτητές μοχθώντας καταφέραμε να συνεχίσουμε τις σπουδές μας σε τριτοβάθμια ιδρύματα, ευελπιστώντας για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτό υπονομεύεται όταν το πανεπιστήμιο αφήνεται να μετατραπεί σε εστία εγκληματικότητας και οι φοιτητές νιώθουμε συνεχώς υπό απειλή μέσα στον χώρο μας. Είναι σαν η πολιτεία να έχει εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο και να θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι αυτή η άθλια καθημερινότητα που ζούμε είναι η νέα κανονικότητα. Γιατί;
Και καταλήγουν με μια έκκληση-παράκληση:
Ζητούμε από τους αρμοδίους, τις πανεπιστημιακές αρχές και την πολιτεία, να μην κρύβονται πίσω από γενικόλογες προτροπές, ευχολόγια και στατιστικές, και να λάβουν επιτέλους αποτελεσματικά μέτρα και να διασφαλίσουν το ελάχιστο: την αίσθηση της σωματικής μας ασφάλειας στην ακαδημαϊκή μας ζωή. Δεν επιλέξαμε να ζούμε σε κάποιο κέντρο διακίνησης ναρκωτικών! Θέλουμε έναν χώρο εκπαίδευσης και δημιουργίας. Είμαστε φοιτήτριες και φοιτητές και απαιτούμε πίσω το πανεπιστήμιό μας.”